ಸಾಂಗತ್ಯ

ವಿದೇಶದಲ್ಲಿರುವ ಹೇಮಶ್ರೀ ಸ್ಲಂಡಾಗ್ ಮಿಲಿನಿಯೇರ್ ಚಿತ್ರದ ಬಗ್ಗೆ ತಮ್ಮ ವಿಮರ್ಶೆಯನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಲೇ ಸಂವಾದವನ್ನು ಮುಂದುವರಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಅದನ್ನು ಮತ್ತಷ್ಟು ನೀವು ಮುಂದುವರಿಸುವುದಾದರೆ ಬರಹಗಳನ್ನ ನಮ್ಮ ಸಾಂಗತ್ಯ ಇಮೇಲ್ ಐಡಿ ಗೆ ಕಳುಹಿಸಿ.

*

ಅದೊಂದು ಚಳಿ ಚಳಿ ಮಧ್ಯಾಹ್ನ. ಈ ಚಳಿಯಲ್ಲಿ ಹೇಗಪ್ಪಾ ಸಂಜೆ ವಾಕಿಂಗ್ ಹೋಗೋದು ಅಂತ ಅಂದ್ಕೊಂಡಿದ್ದೆ. ನನ್ನ ಸಂಗಾತಿ, ಹತ್ತಿರದ ಥಿಯೇಟರ್ ಒಂದರಲ್ಲಿ ಒಳ್ಳೇ ಸಿನಿಮಾ ಇದೆ ಹೋಗೋಣ್ವಾ ಅಂತ ಹೇಳಿದ್ದೇ ತಡ, ಸಿನಿಮಾ ನೋಡೋದಕ್ಕಾದ್ರೆ ರೆಡಿ ಅಂತ ಮುಂದಿನ ಶೋಗೆ ಟಿಕೆಟ್ ಬುಕ್ ಮಾಡೇ ಬಿಡು ಅಂದೆ. ಅಲ್ಲದೇ ಈ ಸಿನಿಮಾ, ಭಾರತದ ಅದರಲ್ಲೂ ಮುಂಬಯಿ ಮಹಾನಗರದಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವ ಕತೆ; 2008ರ ಜಗತ್ತಿನ ಗಮನ ಸೆಳೆದ ಇಂಗ್ಲಿಷ್ ಚಿತ್ರ; ವಿಕಾಸ್ ಸ್ವರೂಪ್ ನ ಕಾದಂಬರಿ Q & A ಆಧಾರಿತ; ಈ ವರ್ಷದ ಆಸ್ಕರ್ ಗೂ ನಾಮಾಂಕಿತಗೊಂಡು ಪ್ರಶಸ್ತಿ ಪಡೆಯಬಲ್ಲ ಸಾಧ್ಯತೆ, ಎಲ್ಲವೂ ಈ ಚಿತ್ರದ ಕಡೆ ನಮ್ಮನ್ನು ಸೆಳೆಯುವಂತೆ ಮಾಡಿದ್ದವು. ಆ ಚಿತ್ರ ಸ್ಲಂಡಾಗ್ ಮಿಲಿಯನೇರ್.

ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಚಿತ್ರ ನಿರ್ದೇಶಕ ಡಾನಿ ಬೋಯ್ಲೆ ಸೀದಾ ಪುಸ್ತಕದ ಪುಟಗಳಿಂದ ಮುಂಬಯಿ ಕೊಳಚೆಯ ಚಿಕ್ಕ ಚಿಕ್ಕ ಗಲ್ಲಿಯೊಳಗೆ ನಮ್ಮನ್ನು ತೂರಿಸಿಕೊಂಡು ಚಿತ್ರದೊಳಗೆ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತಾನೆ. ಒಂದು ವಿಮರ್ಶೆಯ ಪ್ರಕಾರ, ಈ ಚಿತ್ರ ಆರಂಭವಾದ ಕೆಲವೇ ನಿಮಿಷಗಳಲ್ಲೇ 2002ರ ಬ್ರೆಝಿಲ್ ನ ಕ್ಲಾಸಿಕ್ ಚಿತ್ರ, ಸಿಟಿ ಆಫ್ ಗಾಡ್ ತರಹ ಇದೆ ಅನ್ನಿಸುತ್ತದೆ, ಎಂದಿತ್ತು. ಸಿಟಿ ಆಫ್ ಗಾಡ್, ತುಂಬಾ ದಟ್ಟವಾದ, ಗಾಢವಾದ, ಕರಾಳ ಸತ್ಯದ ಮುಖವನ್ನು ಪರಿಚಯಿಸುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಸ್ಲಂಡಾಗ್ ಅಂತಹ ಅನುಭವವನ್ನು ನನಗೆ ನೀಡಲಿಲ್ಲ. ಅಲ್ಲದೆ ಈ ಚಿತ್ರದುದ್ದಕ್ಕೂ ಸಲಾಂ ಬಾಂಬೆಯ ನೆನಪು ಕಾಡಿತು ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ. ಬಹುಶಃ ನನ್ನ ಭಾರತೀಯ ಮೂಲ ಮತ್ತು ನನ್ನ ಅನುಭವಗಳ ಸಾಂದ್ರತೆಯನ್ನು ಈ ಚಿತ್ರ ತಟ್ಟಲಿಲ್ಲ ಅಷ್ಟೆ. ಆದರೂ ಹಲವು ಸ್ತರಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ಲಂಡಾಗ್ ಮಿಲಿಯನೇರ್ ಚಕಿತಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ.

ಈ ಚಿತ್ರದ ಎಳೆಯನ್ನು ಚೆನ್ನಾಗಿಯೇ ಕುಸುರಿಕಟ್ಟಿದ್ದಾನೆ ಚಿತ್ರ ನಿರ್ದೇಶಕ. ಕತೆ ಹೆಣೆದಿರುವ ಅಂದವೇ ಬೇರೆ. ಇದೇ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಚಿತ್ರ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಮುಟ್ಟುತ್ತದೆ. ಕೆಲವು ಶಾಟ್ ಗಳಂತೂ ಅದ್ಭುತ ಎನ್ನುವಷ್ಟರ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಕಣ್ಣು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನೆಲೆ ನಿಂತುಬಿಡುತ್ತವೆ. ಜಮಾಲ್ ಮಲ್ಲಿಕ್, ಒಬ್ಬ ಹದಿನೆಂಟು ವರ್ಷದ ಯುವಕ, ಜಾಕ್ ಪಾಟ್ 20 ಮಿಲಿಯನ್ ರೂಪಾರಿಗಳ ಮೊತ್ತವನ್ನು ಗೆಲ್ಲಲು ಕೇವಲ ಒಂದು ಪ್ರಶ್ನೆ ದೂರವಿದ್ದಾನೆ. ಆತ ಆಡುತ್ತಿರುವುದು, who wants to be a millionaire ಅನ್ನುವ TV ಕಾರ್ಯಕ್ರಮದ ಭಾರತೀಯ ರೂಪಾಂತರ ಕೌನ್ ಬನೇಗಾ ಕರೋಡ್ ಪತಿ ಎನ್ನುವ ಗೇಮ್ ಶೋ ನಲ್ಲಿ. ಚಿತ್ರ ಆರಂಭವಾಗುವುದು ಪೋಲೀಸ್ ಕಸ್ಟಡಿಯಲ್ಲಿರುವ ಜಮಾಲ್ ಮೂಲಕ. ಪೋಲೀಸ್ ಇನ್ ಸ್ಪೆಕ್ಟರ್ (ಇರ್ಫಾನ್ ಖಾನ್) ಜಮಾಲ್ ಮಲ್ಲಿಕ್ ನನ್ನು ವಿಚಾರಣೆಗೊಳಿಸುತ್ತಿರುತ್ತಾನೆ. ನಂತರ ಪರದೆ ಮೇಲೆ ತೆರೆದುಕೊಳ್ಳುವುದು ಕಣ್ಣುಮುಚ್ಚಾಲೆಯಾಟ. 

ಜಮಾಲ್ ಬದುಕಿನ ಚಿತ್ರ ಮತ್ತು ಗೇಮ್ ಶೋ ಪ್ರಶ್ನೋತ್ತರಗಳು. ಜಮಾಲ್, ಮೋಸದಿಂದ ಗೇಮ್ ಶೋನ ಎಲ್ಲಾ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆ ಉತ್ತರ ನೀಡಿದ್ದಾನೆ ಎನ್ನುವ ಆರೋಪ ಅವನ ಮೇಲೆ. ಜಮಾಲ್ ಅದನ್ನು ಅಲ್ಲಗಳೆಯುತ್ತಲೇ, ತನ್ನ ಬದುಕಿನ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಪ್ರಮುಖ ಘಟನೆಗೂ ಪ್ರಶ್ನೆಸರಣಿಗೂ ಸಾಮ್ಯವನ್ನು ಮುಂದಿಡುತ್ತಾನೆ. ತನ್ನ ಬಾಲ್ಯ, ಯೌವ್ವನದ ದಿನಗಳನ್ನು ಅನಾವರಣ ಮಾಡುತ್ತಾ, ಇದು ವಿಧಿ ಲಿಖಿತ ಎನ್ನುವುದನ್ನು ಮನದಟ್ಟು ಮಾಡುತ್ತಾನೆ. ಪೋಲೀಸ್ ಇನ್ ಸ್ಪೆಕ್ಟರ್ ಗೆ ಹಾಗೂ ಪ್ರೇಕ್ಷಕರಿಗೂ ಸಹ.

ಚಿತ್ರದ ಮೊದಲ ಫ್ಲಾಶ್ ಬ್ಯಾಕ್ ದೃಶ್ಯದಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ ಪೋಲಿಸ್ ಪೇದೆ, ಜಮಾಲ್ ಮತ್ತು ಸಲೀಂರನ್ನು ಅಟ್ಟಿಸಿಕೊಂಡು ಹೋಗುವ ಸನ್ನಿವೇಶವು ಚಿತ್ರದ ಒಟ್ಟು ವೇಗವನ್ನು ಧ್ವನಿಸುತ್ತದೆಯಾದರೂ, ಚಿತ್ರ ಮುಂದುವರೆದಂತೆ ಜಮಾಲ್‍ನ ಹೃದಯಸ್ಪರ್ಶಿ ಕಥಾನಕದೊಳಗೆ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಪ್ರೇಕ್ಷಕನನ್ನು ಇಳಿಸುತ್ತದೆ. ಮುಂಬಯಿನ ಕೊಳಚೆ ಗಲ್ಲಿಗಳ ಇಂಚು ಇಂಚನ್ನೂ ಸಹ ದೊಡ್ಡ ಪರದೆಯ ಮೇಲೆ ಬಿಡಿಸಿಟ್ಟ ಈ ಚೇಸಿಂಗ್ ದೃಶ್ಯಾವಳಿ, ಸಿಟಿ ಆಫ್ ಗಾಡ್ ನ ಕೋಳಿ ಹಿಡಿಯುವ (hen chasing scene) ದೃಶ್ಯವನ್ನು ಬಹುವಾಗಿ ನೆನಪಿಸುತ್ತದೆ.

ಪುಟ್ಟ ಜಮಾಲ್ ತನ್ನ ಅಣ್ಣ ಸಲೀಂ ತನ್ನನ್ನು ಬಯಲು ಶೌಚಾಲಯದಲ್ಲಿ ಕೂಡಿಹಾಕಿಟ್ಟರೂ ಸಹ, ತನ್ನ ಫೇವರೆಟ್ ನಟನನ್ನು ಭೇಟಿಯಾಗಲು ಮಲದ ರಾಶಿಗೇ ಬಿದ್ದು ನಟನಿಂದ ಅಟೋಗ್ರಾಫ್ ಪಡೆಯುವ ದೃಶ್ಯವಂತೂ ಹೇಸಿಗೆ ಹುಟ್ಟಿಸಿದರೂ ಅದ್ಭುತ ಮತ್ತು ಅಷ್ಟೇ ಕರಾಳ ಸತ್ಯವನ್ನೂ ಬಿಂಬಿಸುತ್ತದೆ. ಸಲೀಂಗೆ ತನ್ನ ತಮ್ಮ ಜಮಾಲ್ ಮೇಲೆ ಪ್ರೀತಿಯಿದ್ದರೂ ಸೋದರ ಮಾತ್ಸರ್ಯದ ಎಳೆಯಿಂದ ಆತ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಲಾರ. ಕೊಳಚೆ ಪ್ರದೇಶದಿಂದ ಅನಿರೀಕ್ಷಿತವಾಗಿ ಹೊರಬಿದ್ದ ಸಲೀಂ ಮತ್ತು ಜಮಾಲ್ ಗೆ ಲತಿಕಾ ಜತೆಯಾಗುತ್ತಾಳೆ. ಸಣ್ಣ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಭಿಕ್ಷುಕರನ್ನಾಗಿಸಿ ದಂಧೆಗೆ ಇಳಿಸುವ ಮಮ್ಮನ್ ಮತ್ತು ಅವನ ಸಹಚರರ ಬಲೆಗೆ ಈ ಮೂವರೂ ಬೀಳುತ್ತಾರೆ. ಅಲ್ಲಿಂದ ಮತ್ತೆ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಂಡು ಓಡುವಲ್ಲಿ ಸಫಲರಾಗುತ್ತಾರೆ.

ಸಲೀಂ ಮತ್ತು ಜಮಾಲ್, ಆಗ್ರಾದಲ್ಲಿ ಟೂರಿಸ್ಟ್ ಗೈಡ್‍ಗಳಾಗಿ ಜತೆಗೆ ಇನ್ನೂ ಸಣ್ಣ ಪುಟ್ಟ ಕೆಲಸಗಳನ್ನೂ ಮಾಡುತ್ತಾ ಹೊಟ್ಟೆ ತುಂಬಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಇತ್ತ ಲತಿಕಾ, ಬಾರ್ ಒಂದರಲ್ಲಿ ಡಾನ್ಸರ್ ಆಗಿರುತ್ತಾಳೆ. ಮುಂದೆ ಸಲೀಂ, ಭೂಗತದೊರೆ ಜಾವೇದ್ ನ ಗ್ಯಾಂಗ್ ಸೇರಿದರೆ, ಜಮಾಲ್ ಕಾಲ್‍ಸೆಂಟರ್ ‍ನಲ್ಲಿ ಚಹಾ ವಿತರಿಸುವ ನೌಕರನಾಗುತ್ತಾನೆ. ಲತಿಕಾ ಜಾವೇದ್ ನ ದಂತದ ಗೊಂಬೆಯಾಗುತ್ತಾಳೆ. ಚಿತ್ರದುದ್ದಕ್ಕೂ ಪ್ರತಿ ಫ್ಲಾಶ್ ಬ್ಯಾಕ್‍ ನ ನಂತರ ಒಂದು ಪ್ರಶ್ನೆ ಜಮಾಲ್‍ನನ್ನು ಕಾದಿರುತ್ತದೆ. ಎಲ್ಲ ಉತ್ತರಗಳೂ ಪ್ರೇಕ್ಷಕನ ಬುದ್ಧಿವಂತಿಕೆಯನ್ನು ಹೆಚ್ಚೇನೂ ಒರೆಗೆ ಹಚ್ಚುವುದಿಲ್ಲವಾದರೂ, ಆ ಉತ್ತರಗಳ ಒಳಗೆ ಅಡಗಿರುವ ಜಮಾಲ್‍ನ ಬದುಕಿನ ಕಹಿ ಸತ್ಯಗಳ ಅನಾವರಣ ಆಶ್ಚರ್ಯಕರ ಮತ್ತು ನ್ಯಾಯಸಮ್ಮತ ಎಂದು ಭಾಸವಾಗುತ್ತದೆ.

ಸ್ಲಂಡಾಗ್ ಮಿಲಿಯನೇರ್ ಕೇವಲ ಬಡವ ವರ್ಸಸ್ ಶ್ರೀಮಂತ ಕತೆಯಲ್ಲ. ಅಥವಾ ಬಡಹುಡುಗನೊಬ್ಬನ ತಿರುಕನ ಕನಸೂ ಅಲ್ಲ. ಜಮಾಲ್‍ಗೆ ಇಲ್ಲಿ ಹಣ ಮುಖ್ಯವಾಗುವುದೇ ಇಲ್ಲ. ಆದರೆ ಪ್ರೀತಿಯ ಸೆಳೆತ ಆತನನ್ನು ಹಾಟ್ ಸೀಟ್‍ಗೆ ಕೊಂಡೊಯ್ಯುತ್ತದೆ. ಆ ಕಾರಣದಿಂದಲೇ ಇದು ಪ್ರೇಮಕತೆ ಅಷ್ಟೇ ಹೊರತು ವಿಧಿಲಿಖಿತ ಬದುಕಿನ ಗಾಥೆಯಾಗದು. ಕೆಲ ಸನ್ನಿವೇಶಗಳನ್ನು ತುಂಬಾ ನಾಟಕೀಯ ಅನ್ನಿಸುವಂತೆ ಹೆಣೆಯಲಾಗಿದೆ. ಜಮಾಲ್‍ಗೆ ಎಲ್ಲಾ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳ ಉತ್ತರಗಳು ತಿಳಿದಿರುವುದು; ಬದಲಾಗಿ ಆ ಎಲ್ಲಾ ಉತ್ತರಗಳು ಆತನ ಬದುಕಿನಿಂದಲೇ ಹೆಕ್ಕಲ್ಪಟ್ಟವು ಎನ್ನುವುದು ಕಾಕತಾಳೀಯದ ಪರಮಾವಧಿ ಅಲ್ಲದೆ ಬೇರೇನೂ ಆಗಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.

ಕಾರ್ಯಕ್ರಮದ ನಿರೂಪಕ ಪ್ರೇಮ್ ಕುಮಾರ್  (ಅನಿಲ್ ಕಪೂರ್), ಜಮಾಲ್ ಗೆ ತಪ್ಪು ಉತ್ತರದ ಸುಳಿವು ನೀಡುವುದನ್ನು ಪುಷ್ಟೀಕರಿಸುವ ಕಾರಣಗಳನ್ನು ಚಿತ್ರದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲೂ ತೋರಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಪ್ರೇಮ್ ಕುಮಾರ್ ಹಾಗೆ ಮಾಡುವುದು ಕೇವಲ ಈರ್ಷ್ಯೆಯಿರಬಹುದು; ಅಥವಾ ಸೂಪರ್ ಸ್ಟಾರ್ ಪವರ್ ನ ಒಂದು ಸ್ಯಾಂಪಲ್ ಕೂಡ ಆಗಬಹುದು. ಚಿತ್ರದ ಕೊನೆ ಸಂತಸದಲ್ಲಿ ಮುಕ್ತಾಯವಾದರೂ ಅದು ವಿಷಾದದ ಕೊನೆ ಎಂದೇ ಅನ್ನಿಸುತ್ತದೆ.

ಪಕ್ಕಾ ಬಾಲಿವುಡ್ ಶೈಲಿಯ ಸಂಗೀತ ಮತ್ತು ನೃತ್ಯವಿರುವ ‘ ಜೈ ಹೋ ‘ ಹಾಡು ಕೇಳಲು ಹಿತವಾಗಿದೆಯಷ್ಟೇ ಹೊರತು ಚಿತ್ರದ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ, ಕ್ರೆಡಿಟ್ ರೋಲ್ ಬರುತ್ತಿರುವಾಗ ಖಂಡಿತಾ ಅಲ್ಲ. ಎ ಆರ್ ರೆಹಮಾನ್ ಸಂಗೀತ ಅಂದರೇನೇ ಒಂದು ತರಹದ ನಶೆ. ಚಿತ್ರದಲ್ಲಿರುವ ಸಂಗೀತದ ಹದಿಮೂರು ತುಣುಕುಗಳೂ ಸಹ ಚಿತ್ರವನ್ನು ಭಿನ್ನಸ್ಥಾಯಿಗೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗುವಲ್ಲಿ ಗೆದ್ದಿವೆ. ಗೋಲ್ಡನ್ ಗ್ಲೋಬ್ ಹಾಗೇ ಸುಮ್ಮನೆ ದಕ್ಕುತ್ತದೆಯೇ ??

ರೆಹಮಾನ್ ಇದಕ್ಕಿಂತಲೂ ಉತ್ತಮವಾದ ಸಂಗೀತವನ್ನು ಭಾರತೀಯ ಚಿತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಈ ಹಿಂದೆಯೇ ನೀಡಿದ್ದಾನೆ ಅನ್ನುವುದು ನಮ್ಮ ಹೆಗ್ಗಳಿಕೆ. ಚಿತ್ರದುದ್ದಕ್ಕೂ ಮನ ಸೆಳೆಯುವುದು ಕ್ಯಾಮರಾ ಕಣ್ಣು. ಜಗತ್ತಿನ ಅತಿ ದೊಡ್ಡ ಕೊಳಚೆ ಪ್ರದೇಶದೊಳಗೆ ಸಣ್ಣ ಡಿಜಿಟಲ್ ಕ್ಯಾಮರಾವನ್ನು ನುಗ್ಗಿಸಿ ಅಲ್ಲಿಯ ವಸ್ತುಶಃ ನಾರುವ ಚರಂಡಿಗಳನ್ನು, ಪೈಪು ನಳ್ಳಿಗಳ ನಡುವೆಯೇ ನೆಲೆ ಕಂಡುಕೊಂಡವರನ್ನು, ಮಹಾನಗರಗಳ ಕರಾಳ ಸತ್ಯ ಕಣ್ಣಿಗೆ ರಾಚುವ ಹಾಗೆ ಇಡೀ ಪರದೆಯ ಮೇಲೆ ಬೃಹತ್ತಾಗಿ ಕಾಣಿಸುವುದೆಂದರೆ ಸಾಹಸವೇ ಸರಿ.

ಚಿತ್ರದಲ್ಲಿ ನಟಿಸಿದ ಆಯುಶ್, ಅಝರುದ್ದೀನ್, ರುಬಿಯಾನಾ, ಈ ಪುಟ್ಟ ಮುಖಗಳು ಸ್ಲಂನಿಂದಲೇ ಬಂದಿವೆ. ತನಯ್, ಅಶುತೋಷ್, ತನ್ವಿ ಚೆನ್ನಾಗಿಯೇ ಪಾತ್ರವನ್ನು ನಿಭಾಯಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಬ್ರಿಟನ್ನಿನ ಕಿರುತೆರೆಯ ನಟ ದೇವ್ ಪಟೇಲ್, ತುಂಬಾ ಪರಿಚಿತ ಮುಖ ಅನ್ನಿಸಿತು. ಆತನ ಮುಗ್ಧ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವ ಜಮಾಲ್‍ನ ಮನಸ್ಸಿನ ಒಳತೋಟಿಗಳನ್ನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿಗೊಳಿಸಿದೆ.

ಫ್ರೀದಾ ಪಿಂಟೋ, ಮೂಲತಃ ಮಂಗಳೂರಿನವಳು ಎನ್ನುವ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ನನಗೆ ಖುಷಿಯಾದಳು. ಆಕೆಯ ಸರಳ ಸೌಂದರ್ಯ ಬಾಲಿವುಡ್‍ನ ಮಸಾಲೆ ಚಿತ್ರಗಳಿಗೆ ಹೆಚ್ಚು ಉಪಕಾರಿಯಾಗಲಾರದು. ಆದರೂ ಸತ್ವವುಳ್ಳ ಪಾತ್ರಗಳಿಗೆ ಆಕೆ ಜೀವ ತುಂಬಬಲ್ಲಳು. ಮಧುರ್ ಮಿತ್ತಲ್ ಹೊಸ ಶೋಧ. ಆತನ ಪ್ರತಿಭೆಗೆ ಬಾಲಿವುಡ್‍ನಲ್ಲಿ ಒಳ್ಳೆಯ ಪಾತ್ರಗಳು ಸಿಕ್ಕಿದರೆ ಆತನ ಅದೃಷ್ಟ.

ಪ್ರೇಮ್‍ಕುಮಾರ್ ಪಾತ್ರಕ್ಕೆ ಬೇಕಾಗಿದ್ದ ಸ್ಟಾರ್ ಚರಿಶ್ಮಾ ಆಗಲೀ, ಮೋಡಿ ಮಾಡುವ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವವಾಗಲೀ ಅನಿಲ್ ಕಪೂರ್ ಗೆ ಇಲ್ಲವಾದ್ದರಿಂದ ಅಥವಾ ಹಿಂದಿ ಸಿನಿಮಾದ ಹೀರೋ ಪಾತ್ರಗಳಲ್ಲೇ ಹೆಚ್ಚು ಆತನನ್ನು ನಾನು ಗ್ರಹಿಸಿದ್ದರಿಂದಲೋ ಏನೋ ಅನಿಲ್ ಕಪೂರ್ ನಟನೆಯಾಗಲೀ, ಮ್ಯಾನರಿಸಂಗಳಾಗಲೀ ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಪರಿಣಾಮ ಬೀರಲಿಲ್ಲ. ಇರ್ಫಾನ್ ಖಾನ್, ಬಹುಚರ್ಚಿತ ನೇಮ್ ಸೇಕ್ ಮತ್ತು ಮೈಟಿ ಹಾರ್ಟ್ ಚಿತ್ರಗಳಿಂದಾಗಿ ಈ ಬ್ರಿಟಿಶ್ ಚಿತ್ರದ ಭಾಗವಾಗಿದ್ದು ಕೂಡ ದುರಂತ. ಇರ್ಫಾನ್ ಎಷ್ಟೋ ಒಳ್ಳೆಯ ಕಲಾವಿದ, ಸಹಜ ನಟ.

ಪೋಲೀಸ್ ಇನ್ ‍ಸ್ಪೆಕ್ಟರ್ ‍‍ನ ಏಕತಾನತೆಯ ಪಾತ್ರ ಮಾಡಲು ಯಾಕೆ ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡ ಎನ್ನುವುದೇ ಅರ್ಥವಾಗಲಿಲ್ಲ. ಸೌರಭ್ ಶುಕ್ಲಾಗಂತೂ ಪೋಲೀಸ್ ಪೇದೆಯ stereotype ಹಾವಭಾವಗಳ ಪ್ರದರ್ಶನ ಬಿಟ್ಟರೆ ಬೇರೇನೂ ಕೆಲಸವಿರಲಿಲ್ಲ. ನನ್ನನ್ನು ಕಾಡಿದ್ದು ಮಮ್ಮನ್ ಪಾತ್ರಧಾರಿ, ಅಂಕುರ್ ವಿಕಲ್. ಕಣ್ಣಿನಿಂದಲೇ ಕ್ರೂರತೆಯ ತೀವ್ರ ಅನುಭವವನ್ನು ನೀಡುವಲ್ಲಿ ಆತ ಯಶಸ್ವಿಗಾಗಿದ್ದಾನೆ. ಸ್ಲಂಡಾಗ್ ಮಿಲಿಯನೇರ್‍‍ಗೆ ಪ್ರಶಸ್ತಿಗಳ ಮಹಾಪೂರ ಎಲ್ಲೆಡೆಯಿಂದ ಹರಿದುಬರುತ್ತಿದೆ.

ಕಳೆದ ವಾರ ಗೋಲ್ಡನ್ ಗ್ಲೋಬ್ ಪ್ರಶಸ್ತಿಗಳು ದಕ್ಕಿರುವುದಂತೂ, ಇನ್ನೇನು ಆಸ್ಕರ್ ಅಷ್ಟೇ ಬಾಕಿ ಎನ್ನುವಷ್ಟರ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಇದು ಹಾಟ್ ಫೇವರೆಟ್. ಜತೆ ಜತೆಗೇ ಭಾರತದ ಚಿತ್ರಣ ಸರಿಯಾಗಿಲ್ಲ ಎನ್ನುವ ಟೀಕೆ, ವಾದಗಳೂ ಕೇಳಿ ಬರುತ್ತಿವೆ. ಹೆಸರಿಗೆ ಸೂಪರ್ ಸ್ಟಾರ್ ಅನ್ನಿಸಿಕೊಂಡವರಿಗೆ (ಅಮಿತಾಭ್ ನ ಬಚ್ಚನ್ ಬ್ಲಾಗ್ ಕಮೆಂಟ್ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ) ನಮ್ಮ ನೆಲದ ಸತ್ಯಗಳು ಕಣ್ಣಿದ್ದೂ ಕಾಣದಂತೆ ಇರುವುದು ವಿಷಾದ. ತಾನು ಹೇಳಿದ್ದೆಲ್ಲವೂ ಸುದ್ದಿಯಾಗುವ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಚಿತ್ರೋದ್ಯಮದ ಸಕ್ರಿಯ ಸದಸ್ಯನಾಗಿ ಇನ್ನೊಂದು ಚಿತ್ರದ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳಿಕೆ ನೀಡುವುದು ಎಷ್ಟು ಸೂಕ್ತ. ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಚಿತ್ರವೂ ಅದರದ್ದೇ ಆದ ಸ್ಥಾಪಿತ ಉದ್ದೇಶಗಳಿಗೇ ತಯಾರಾಗಿರುತ್ತವೆ. ಸಿದ್ಧ ಸೂತ್ರಗಳ ಬಂಧನದಲ್ಲಿ ತಯಾರಾಗುವ ಚಲನಚಿತ್ರಗಳು ಕಲೆಯ ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿ ಎಷ್ಟೋ, ಅಷ್ಟೇ ಕಮರ್ಷಿಯಲ್ ಪ್ರಾಡಕ್ಟ್ ಕೂಡ ಎನ್ನುವ ವಿವೇಚನೆ ಅಗತ್ಯ.

ಆ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ಟೀಕೆ ಮಾಡಿದರೆ ಒಳಿತು ಅಲ್ಲವೇ? ಜನವರಿ ಕೊನೆಯ ವಾರದಲ್ಲಿ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಬಿಡುಗಡೆಯಾಗಲಿರುವ ಈ ಚಿತ್ರಕ್ಕೆ ಪ್ರೇಕ್ಷಕರು ಹೇಗೆ ಸ್ಪಂದಿಸುತ್ತಾರೆ ಎನ್ನುವ ಕುತೂಹಲ ನನಗೆ. ಏಕೆಂದರೆ ಸ್ಲಂಡಾಗ್ ಮಿಲಿಯನೇರ್ ಚಿತ್ರ, ನಾಯಕನ ಹೋರಾಟ, ಮಧ್ಯಮ-ಬಡ ವರ್ಗಗಳ ಸಹಜ ಆಕಾಂಕ್ಷೆಗಳು, ವಿಧಿಲಿಖಿತ ಹಣೆಬರಹ, ತ್ರಿಕೋನ ಪ್ರೀತಿ – ಈ ಎಲ್ಲಾ ಅಂಶಗಳ ಮಿಶ್ರಣವಾಗಿ, ಭಾರತೀಯ ಮನಸ್ಥಿತಿಗೆ ಹೆಚ್ಚು ಹತ್ತಿರವಾಗಿದೆ.